Wat willen wij

  1. Gemeentelijke garanties voor de bescherming van onze leefomgeving en gezondheid;
  2. Herziening van de uitgangspunten voor de RES, nu wind op zee een realistisch alternatief vormt voor gemeenten;
  3. Een stop op de besluitvorming totdat de landelijke normen voor afstand en geluid zijn vastgesteld;
  4. Open en transparante communicatie op alle niveaus en échte medezeggenschap voor  bewoners;

Geen mega-windturbines in de Achterhoek!

Mega-windturbines van 240 meter (dat is nog net geen Eiffeltoren!) passen niet in een landschappelijk waardevol gebied als de Achterhoek. En zeker niet op maar 400 meter afstand van woningen, zoals de gemeente Berkelland wil. Met de kennis van nu is het ook helemaal niet nodig om landschap en welzijn van bewoners op te offeren voor groene energie: er zijn alternatieven om de gestelde doelen te bereiken.

Megawindturbines? Zet ze op zee. Niet in de Achterhoek!

Wat willen we NIET

  1. Géén extreem hoge, industriële windturbines in de Achterhoek;
  2. Géén windturbines op minder dan 1500 meter afstand van woningen;
  3. Géén windproject met aanzuigende werking voor een groot windmolenpark;
  4. Géén windturbines zonder voldoende acceptatie onder de omwonenden;
  5. Géén achterkamertjespolitiek en geen lucratieve deals tussen projectontwikkelaars en grondeigenaren zonder medezeggenschap of participatie van bewoners.

Geen experimenten met XXL-windmolens in onze leefomgeving

Meer windmolens in de Achterhoek zijn helemaal niet nodig!

Uit recente berekeningen blijkt dat de afgesproken doelen ten aanzien van hernieuwbare energie en CO2-reductie ook gehaald kunnen worden zonder extra windmolens. Dus waarom toch doorzetten, ten koste van alle nadelige gevolgen voor bewoners en landschap? Dit dient vooral de belangen van de windindustrie en investeerders. (Verdere) industrialisering en versnippering van de laatste relatief rustige en groene gebieden van Nederland zijn ongewenst. Industriële wind- en zonne-energie, maar o.a. ook de beoogde Noordtak van de Betuwelijn vormen een grote bedreiging voor onze regio.

Er is een alternatief dat meer wind op land overbodig maakt

Door het recente besluit (september 2022) van de minister van Energie en Klimaat om de opwekking van windenergie op zee te verdrievoudigen, is het inmiddels volstrekt onnodig geworden om landelijk gebied op te offeren voor het plaatsen van meer windturbines. Gemeenten zijn namelijk verplicht, bij hun studies naar mogelijkheden om duurzame energie op te wekken, om een zogenoemd referentie-alternatief mee te nemen. Dat is dankzij de voorgenomen uitbreiding van windenergie op zee ruimschoots voorhanden. Gemeenten kunnen op andere manieren aan hun doelstellingen voldoen, zonder burgers op te zadelen met schadelijke neveneffecten.

Meer over het alternatief

Dus als gemeenten beweren dat zij moeten doorgaan met windturbines op land plaatsen, omdat zij dit “nu eenmaal” verplicht zijn volgens de RES, hebben zij ongelijk. Extra windturbines op land zijn simpelweg niet langer noodzakelijk om de doelen uit het Energieakkoord en de RES te halen.

Wij pleiten dan ook voor het stopzetten van de plannen voor het plaatsen van nog meer windturbines in de Achterhoek en het herzien van de uitgangspunten van de RES.

Wat als…

Nederland kent, onder invloed van de windmolenlobby, van alle Europese landen zo ongeveer de slechtste regels ten aanzien van de afstand van windturbines tot woningen en de bescherming van bewoners. Boverndien kan hier volop mee gesjoemeld worden, wat in de praktijk dus ook vaker wel dan niet gebeurt. Adequate handhaving op basis van de regels blijkt dan zo goed als onmogelijk te zijn.

Mocht er in de toekomst ooit besloten worden tot de bouw van windturbines in onze regio, dan eisen we gemeentelijke garanties ten aanzien van het welbevinden van bewoners. Daarnaast is een eerlijke verdeling van lusten en lasten een randvoorwaarde. Het kan niet zo zijn dat projectontwikkelaars, (buitenlandse) investeerders en grondeigenaren enorme winsten opstrijken, terwijl omwonenden worden geconfronteerd met gezondheidsrisico’s, financiële schade en derving van hun woongenot.

De menselijke maat moet terug. Gemeenten moeten minder ingrijpende alternatieven nastreven en mogen onomkeerbare besluiten met grote gevolgen voor hun burgers pas in de allerlaatste instantie nemen.